Τη δεκαετία του 1950, οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές ξεκίνησαν να αποδεικνύουν μαθηματικά θεωρήματα και να ανταγωνίζονται τους ανθρώπους σε παιχνίδια, ενώ τη δεκαετία του 1960, ξεκίνησε η συζήτηση για προσομοίωση της λειτουργίας του ανθρώπινου εγκεφάλου σε ηλεκτρονικά κυκλώματα και λογισμικό καθώς και οι πρώτες εκτιμήσεις ότι η «τεχνητή νοημοσύνη» σύντομα θα μπορούσε να έχει ικανοποιητικές επιδόσεις σε διάφορους τομείς. Από τότε έως σήμερα έχουν γίνει πολλά σημαντικά βήματα προς αυτή την κατεύθυνση και πλέον η τεχνητή νοημοσύνη δεν αποτελεί προϊόν επιστημονικής φαντασίας. Πλέον αναμένουμε ότι πολύ σύντομα η κβαντική πληροφορική και η αλγοριθμική ισχύς θα εισαγάγουν νέες εξειδικευμένες μεθόδους επίλυσης σημαντικών προβλημάτων σε όλους σχεδόν τους τομείς, ευελπιστώντας παράλληλα ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη θα συνεργάζεται αρμονικά και πειθαρχημένα με τους ανθρώπους, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην ευημερία τους (π.χ. στην υγεία, στην εκπαίδευση κ.α.). Ήδη, έχουμε παραδείγματα όπου η Τεχνητή Νοημοσύνη (AI) μετασχηματίζει τις βιομηχανίες θεμελιωδώς – από το επιχειρηματικό μοντέλο έως την αλυσίδα αξίας, όπως για παράδειγμα σε κλάδους που σχετίζονται με διαχείριση δεδομένων. Επίσης, αναμένουμε ότι οι νέες τεχνολογίες θα επηρεάσουν σημαντικά και τον ανταγωνισμό σε κλάδους που θα επηρεαστούν από αυτές. Ωστόσο, η μετάβαση στη νέα εποχή πρέπει να είναι ασφαλής και με μοναδικό στόχο τη συγκομιδή οφελών, καθώς η πραγματική και ουσιαστική κατανόηση των νέων τεχνολογιών είναι εξαιρετικά δύσκολη και σίγουρα κρύβει κινδύνους.

Με γνώμονα την ανθρώπινη ευημερία και το κοινό συμφέρον, θα πρέπει να εντοπιστούν οι εφαρμογές της Τεχνητής Νοημοσύνης οι οποίες θα έχουν πραγματική αξία και συνεισφορά στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων. Μελλοντικά, η αξιολόγηση των λύσεων και της συνεισφοράς της τεχνητής νοημοσύνης θα αναδείξει την πραγματική αξία των νέων τεχνολογιών και πιθανά προβλήματα προς επίλυση, καθώς επίσης και αναδυόμενους κινδύνους. Είναι ενθαρρυντικό ότι αρκετές βιομηχανίες οι οποίες έδειχναν ανεπηρέαστες από τις καταιγιστικές εξελίξεις σε τομείς όπως το Fintech, φαίνονται πλέον ικανές να απορροφήσουν σταδιακά και ώριμα τις νέες τεχνολογίες, διατηρώντας παράλληλα αναλλοίωτο τον παραδοσιακό χαρακτήρα και τον ρόλο της ύπαρξής τους. Στο ίδιο πνεύμα, το ίδιο ευελπιστούμε να συμβεί και με την Τεχνητή Νοημοσύνη.

Έτσι, οι τεχνολογίες οι οποίες εμπίπτουν στην Τεχνητή Νοημοσύνη (Artificial Intelligence – AI), όπως οι robo-advisors και τα chatbots, ενδέχεται να ανασχηματίσουν άμεσα τις βιομηχανίες, λαμβάνοντας όμως υπόψη:

  • το μοντέλο λειτουργίας του εκάστοτε κλάδου με στόχο την ομαλή ένταξη των νέων τεχνολογιών, καθώς και
  • τα υπάρχοντα καταναλωτικά πρότυπα και την καταναλωτική συμπεριφορά έτσι ώστε να υπάρχει θετική και σημαντική συνεισφορά στον τρόπο ζωής.

Όσον αφορά στις επιπτώσεις στην αγορά, αρχικά φαίνεται ότι οι εταιρίες οι οποίες θα ακολουθήσουν πρώτες τη δυναμική των αλλαγών, θα είναι αυτές που θα οδηγήσουν τον ανταγωνισμό μέσω των καινοτομιών και τη δημιουργία οικοσυστημάτων γύρω από τις βασικές τους υπηρεσίες.

Είναι καλό να κατανοήσουμε ότι η δύναμη της Τεχνητής Νοημοσύνης βασίζεται σε επεξεργασία δεδομένων μεγάλης κλίμακας, σε αλγορίθμους και στην ταχύτητα επεξεργασίας των δεδομένων, ωστόσο δε μπορεί να ξεπεράσει τα όρια της ανθρώπινης ικανότητας. Αν και η εισαγωγή των νέων τεχνολογιών στην εργαλειοθήκη των ανθρώπων και των επιχειρήσεων φαντάζει ως μία κατάσταση η οποία ενδέχεται να επιφέρει κέρδη, θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι οι νέες τεχνολογίες θα πρέπει απλά να συνεπικουρούν στην ευημερία των ανθρώπων και των επιχειρήσεων, ξεπερνώντας αποτελεσματικά τυχόν μειονεκτήματα.

Μεταξύ των βασικότερων ελλείψεων της νέας τεχνολογίας είναι η αναξιοπιστία που ίσως επιδεικνύει στα πρώτα της στάδια, η οποία θα μπορούσε όμως να έχει καταστροφικές συνέπειες, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση ενός αυτό-οδηγούμενου οχήματος, στη γενικότερη σχέση μεταξύ των ανθρώπων και των robots, στα ηθικά θέματα τα οποία προκύπτουν, στη δυσκολία λήψης δεοντολογικών αποφάσεων από αλγορίθμους, στη δημιουργία ψεύτικων ειδήσεων, στην προστασία της ιδιωτικής ζωής καθώς και στην ορθή χρήση των προσωπικών δεδομένων. Παραμένει να δούμε πως και εάν η δικαιολογημένη υπάρχουσα αμφισβήτηση για τέτοιου είδους νέες τεχνολογίες θα είναι παροδική και αν η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να βρει χώρο υγειούς ανάπτυξης σε μεγάλο εύρος στην καθημερινότητά μας.

 

* Άρθρο του Δρ. Γεωργίου Μωράτη, Διδάκτορος και Μεταδιδακτορικού Ερευνητή του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Επιστημονικού Συνεργάτη του Ινστιτούτου Χρηματοοικονομικού Αλφαβητισμού.

Share this post on: