Ο αυξανόμενος συσσωρευμένος πλούτος και η κατανάλωση των αναδυόμενων οικονομιών και των χωρών BRICs, έχουν αλλάξει ριζικά την εικόνα του πλανήτη και θα διαμορφώσουν το μέλλον και το διεθνή καταμερισμό του πλούτου. Αυτό έχει ήδη συμβεί σε μεγάλο βαθμό!
Πράγματι, η συνεισφορά των αναδυόμενων αγορών στον παγκόσμιο ρυθμό ανάπτυξης αυξήθηκε από 35% τη δεκαετία του 1980 στο 70% τη δεκαετία του 2000. Μέχρι το 2029 και ενδεχομένως και νωρίτερα, η Κίνα θα έχει ξεπεράσει τις Η.Π.Α. ως η μεγαλύτερη οικονομία παγκοσμίως και μέχρι το 2028 η Ινδία αναμένεται να καταλάβει την τρίτη θέση μπροστά από τη Γερμανία και την Ιαπωνία (Silverstein et al., 2012).
Δώδεκα περίπου χρόνια μετά το κλασικό άρθρο “Building Better Global Economic BRICs” του τότε Διευθυντή Ερευνών της Goldman Sachs Jim O’ Neill (2001), οι βασικές προβλέψεις του για την εκρηκτική ανάπτυξη των χωρών BRICs έχουν ήδη επαληθευτεί.
Ένας από τους ελάχιστους μελετητές των αγορών που προέβλεψε την κρίση του 2007 ήταν ο Λιβανέζος δοκιμιογράφος και πρώην trader παραγώγων Nassim Nicholas Taleb. Στο προφητικό και εξαιρετικά επιτυχημένο βιβλίο του “The Black Swan. The impact of the highly improbable” (2007) παρουσιάζει τον αντίκτυπο του εξαιρετικά απίθανου, προφητεύοντας την επερχόμενη κρίση.
Σύμφωνα με τον ιστορικό οικονομολόγο Charles P. Kindleberger και τον ομότιμο καθηγητή Robert Z. Aliber στο εξαιρετικό βιβλίο τους «Manias, Panics and Crashes» (1978) ως φούσκα (bubble) ορίζεται η απότομη αύξηση στην τιμή ενός περιουσιακού στοιχείου, η οποία έχει διάρκεια, δημιουργώντας προσδοκίες για συνέχιση της περαιτέρω ανόδου των τιμών του προσελκύοντας με αυτόν τον τρόπο νέους επενδυτές. Φούσκες μπορούμε να παρατηρήσουμε όχι μόνο στις μετοχές (stock bubbles) αλλά και στα ακίνητα ή τα εμπορεύματα (χρυσός, πετρέλαιο κ.ά.).
Η μυωπική αντίληψή μας για τον κόσμο δημιουργεί αναπόφευκτες στρεβλώσεις, στερεότυπα και ψευδαισθήσεις. Μία από αυτές είναι και η αντίληψή μας ότι η Αμερική είναι η απόλυτη οικονομική υπερδύναμη.